การปกครองท้องถิ่น สาระสำคัญของการพัฒนา

การปกครองท้องถิ่น  คือการพัฒนาองค์กรท้องถิ่นไทยเริ่มต้นจากการปฏิรูปราชการ เมื่อไหร่สมัยรัชกาลที่ 5 ได้มีการกล่าวว่ากฎหมายด้วยการจัดกิจการท้องถิ่นเป็นฉบับแรกนั่นก็ คือ พระราชกำหนดสุขาภิบาลกรุงเทพฯ ร.ศ.116 มีการกำหนดสุขาภิบาลกรุงเทพฯ มีหน้าที่ดำเนินการรักษาความสะอาด และป้องกันโรครวมถึง การทำลายขยะมูลฝอย และการจัดสถานที่ทางอุจจาระปัสสาวะ  สำหรับราษฎรทั่วไปห้ามการปลูกสร้าง หรือว่าซ่อมแซมโรงเรือนที่จะเป็นเหตุให้เกิดโรค

ยังรวมทั้งการขนย้ายสิ่งของที่ทำให้เกิดความรำคาญ ให้กับราษฎรไปทิ้ง เป็นต้น 

ต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของประเทศไทยในปีพ.ศ 2475 จากระบอบสมบูรณาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบประชาธิปไตยอย่างเต็มที่   ที่มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขภายใต้กฎหมายรัฐธรรมนูญประเทศ ได้จัดระเบียบการบริหารราชการเป็นราชการส่วนกลางส่วนภูมิภาค การปกครองท้องถิ่น และส่วนท้องถิ่นให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติว่าด้วยระเบียบ 

การปกครองท้องถิ่น

การปกครองท้องถิ่น อย่างยั่งยืน

การปกครองท้องถิ่นองค์กรการปกครองส่วนท้องถิ่นกลไกการพัฒนาทางท้องถิ่นของประชาชนหลัก ๆ นั่นก็ คือ

ปรัชญาแนวคิดขององค์ก่อนปกครองท้องถิ่น โดยจะมีกฎหมายการปกครองท้องถิ่นและแสดงให้เห็นถึงจุดมุ่งหมายที่สำคัญ 2 ประการ นั่นก็ คือ การจัดทำบริการสาธารณะให้ทั่วถึงและตรงตามความต้องการของเราจะระวังในท้องถิ่น  เป็นไปตามความจำเป็นในแต่ละท้องถิ่นที่จะมีจุดมุ่งหมายให้สำเร็จ ลงตัวด้วยวิธีการจัดการให้ราษฎรเข้าไปมีส่วนร่วมในการจัดการด้วย   แต่ต้องการให้การปกครองท้องถิ่นนั้นเป็นสถาบันการสอนรูปแบบของการปกครองประเทศ ในระบอบประชาธิปไตยโดยผู้ที่จะเข้าไปมีส่วนร่วม ในการปกครองท้องถิ่นจะต้องมาจากการเลือกตั้งเท่านั้น  ดังนั้นแนวความคิดพื้นฐานของระบอบการปกครองท้องถิ่น เปลี่ยนระบบการกระจายอำนาจการปกครองไปส่วนท้องถิ่นเพื่อจัดทำบริการสาธารณะได้อย่างทั่วถึง ตรงกับความต้องการของราษฎรและเหมาะสมกับสภาพของแต่ละท้องถิ่น  โดยให้ประชาชนในท้องถิ่นนั้นมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่เป็นกระบวนการเรียนรู้ในระบอบประชาธิปไตยไปในตัว และราชการส่วนกลางต้องไม่มีอำนาจโดยคณะผู้บริหารส่วนท้องถิ่นแต่จะมีบทบาท ในการกำกับดูแลให้ความร่วมมือร่วมถึงท้องถิ่นต้องมีอิสระใน การตัดสินใจ นโยบาย กำหนดทิศทาง การบริหารจัดการ เพื่อการพัฒนาท้องถิ่นด้วยตนเองในระดับหนึ่ง 

•องค์กรปกครองท้องถิ่นด้วยรากฐานระบอบประชาธิปไตย โดยจะมีจุดมุ่งหมายของกฎหมายการปกครองท้องถิ่นการปกครองท้องถิ่น จะเห็นได้ว่าองค์กรปกครองท้องถิ่นไทยหรือว่ากล่าวในอีกนัยหนึ่งก็ คือ ราชการส่วนท้องถิ่น ที่ประชุมจัดตั้งขึ้นบนพื้นฐานแนวคิดและการพัฒนาระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตย  ที่จะต้องให้ประชาชนมีส่วนร่วมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการท้องถิ่นได้อย่างมากขึ้น องค์กรการปกครองท้องถิ่นเป็นรากฐานของระบอบประชาธิปไตย รวมถึงการมีส่วนร่วมของประชาชน และเป็นกลไกการปกครองที่จะทำให้ บำบัดทุกข์ บำรุงสุข แก่ประชาชนในท้องถิ่นของตนเองได้อย่างแท้จริง

การปกครองท้องถิ่น

โครงสร้างทางการบริหารจัดการขององค์กรปกครองท้องถิ่น

ตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ ตามมาตรา285 มีการกำหนดให้องค์กรปกครองท้องถิ่นต้องมีสภาท้องถิ่น หรือผู้บริหารท้องถิ่นสมาชิกสภาท้องถิ่น ต้องนำมาจากการเลือกตั้งเท่านั้น คณะผู้บริหารท้องถิ่นหรือไม่ผู้บริหารท้องถิ่นที่ได้มาจากการเลือกตั้งโดยตรง จากประชาชนหรือมาจากความเห็นชอบของสภาการท้องถิ่น  ซึ่งจะแบ่งโครงสร้างการบริหารการจัดการออกเป็น 2 ส่วน คือ

1.คณะกรรมการการบริหารองค์การบริหารส่วนท้องถิ่น มีอำนาจหน้าที่ในการบริหารจัดการกิจการทั้งหมด ซึ่งเป็นอำนาจหน้าที่ขององค์กรท้องถิ่นและมีการดำรงการ ให้เกิดการบังคับใช้กฎหมายตามท้องถิ่นที่สภาท้องถิ่นได้ตราขึ้น เพื่อให้เกิดการ บําบัดทุกข์ บํารุงสุข และปกครองประชาชนในท้องถิ่น

2.สภาท้องถิ่น มีหน้าที่บทบาทในการตราข้อกำหนดของท้องถิ่นซึ่งจะมีกฎหมาย และมีผลบังคับใช้และระดับของท้องถิ่นนั้น ๆ ทั้งเนื้อเรื่องที่เกี่ยวกับงบประมาณประจำปีที่ฝ่ายบริหารเสนอการปกครองท้องถิ่น และเรื่องต่าง ๆ ที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติสภาตำบล รวมถึงองค์การบริหารส่วนตำบล จะมีการบังคับให้เป็นอำนาจขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทั้งนี้เพื่อเป็นกฎระเบียบข้อบังคับให้ชุมชน และคนในท้องถิ่นได้ยึดถือและปฏิบัติตามถือว่าเป็นกติกาของสังคมเพื่อให้ประชาชนนั้นอยู่ร่วมกันอย่างเป็นปกติสุข 

สามารถติดตามข่าวสารสาระดี ๆ เพิ่มเติมได้ที่ คลิก>>> fullslots